Związek Literatów Polskich

Związek Literatów powstał w Lublinie 21 maja 1932 roku. Jego członkami założycielami byli: Franciszka Arnsztajnowa, Józef Czechowicz, Wacław Gralewski, Kazimierz Andrzej Jaworski, Józef Nikodem Kłosowski, Józef Łobodowski, Antoni Madej i Bronisław Ludwik Michalski. Pierwszym prezesem związku został Józef Czechowicz, zaś sekretarzem Antoni Madej. We wrześniu tegoż roku, odbyło się walne zebranie pisarzy, powołujące do życia Związek Zawodowy Literatów Polskich, z zarządem głównym w Lublinie.

W latach 1932-34 prezesem była Franciszka Arnsztajnowa, 1934-35 Antoni Madej i 1935-39 Józef Łobodowski.

Podczas okupacji lubelskie życie literackie przenosi się do konspiracji. H. Domański z W. Gralewskim redagują pismo „Orzeł Biały”. J. N. Kłosowski w latach wojny redagował prasę podziemną w Krasnymstawie. Młodzi poeci spotykali się w prywatnych mieszkaniach i czytali swoje wiersze, byli wśród nich m.in. Julia Hartwig, Anna Kamieńska, Zygmunt Kałużyński, Zygmunt Mikulski.

W sierpniu 1944 r. próbowano reaktywować działalność Związku Literatów. 1 września odbyło się pierwsze po wojnie walne zebranie Związku Zawodowego Literatów Polskich, na którym wybrano zarząd w składzie: Mieczysław Jastrun, Kazimierz Andrzej Jaworski, Jerzy Pleśniarowicz, Julian Przyboś, Jerzy Putrament, Józef Wasowki i Adam Ważyk. Tymczasowy zarząd wybrał władze, presesem został Julian Przyboś, sekretarzem Adam Ważyk, a skarbnikiem Mieczysław Jastrun. W 1945 roku prof. Juliusz Kleiner powołał do życia Klub Literacki na KUL-u.

Oddział ZLP w Lublinie liczył na początku lat 80-ych 27 członków.
Wprowadzony 13 grudnia 1981 roku stan wojenny zawiesił działalność związku. Na wniosek ministra kultury i sztuki, w sierpniu 1983 roku ZLP został rozwiązany. W 1983 roku w Warszawie powstała grupa inicjatywna, która miała na celu zapobiec stratom, jakie przyniósł ze sobą zarządzony stan wojenny. Grupa ta reaktywowała ZLP, Związek miał nawiązać do ciągłości organizacyjnej poprzedniego i przejąć jego wszystkie uprawnienia.

W Lublinie wybrano nowe władze Związku. Prezesem został Tadeusz Jasiński, wiceprezesem – Zbigniew Kośmiński, sekretarzem – Henryk Kozak, (a potem Henryk Makarski). 23 maja 1987 roku odbyło się zebranie dla uczczenia jubileuszu 55-lecia ZLP w Lublinie. W styczniu 1989 roku nowym prezesem ZLP został Henryk Pająk, wiceprezesem – Matylda Wełna, sekretarzem – Waldemar Michalski.

Sytuacja Lub. Oddz. ZLP po przełomie politycznym i w okresie transformacji stała się trudna. Związkowi wymówiono lokal przy ul. Granicznej 9. Walka o przydział nowego lokalu trwała przez kilka miesięcy, w końcu Związek otrzymał pomieszczenie w kamienicy Franciszki Arnsztajnowej przy ul. Złotej 3. W latach 1995-1998 prezesem oddziału był Jan Longin Okoń.

W 2000 roku Lub. Oddz. ZLP ponownie traci swoją siedzibę i po kilkumiesięcznej kwarantannie przenosi się do Wojewódzkiego Ośrodka Kultury przy ul. Dolnej Panny Marii.

Jubileusz 75-lecia Związku Literatów w Lublinie odbył się w jego obecnej siedzibie w grudniu 2007 r.