Szanowni Państwo - Przyjaciele, Twórcy Teatru Lalki

Wojewódzki Ośrodek Kultury w Lublinie informuje, że 44. edycja Ogólnopolskich Puławskich Spotkań Lalkarzy odbędzie się 24-27 maja br. Na Puławskiej Scenie, jak co roku, zaprezentują się najlepsze zespoły teatralne lalki z całego kraju. Ich dorobek artystyczny oceni, a następnie omówi z instruktorami i opiekunami grup Rada Konsultantów. Ci wybitni specjaliści różnych dziedzin teatru poprowadzą również warsztaty dla instruktorów, osób zainteresowanych, a przede wszystkim dla dzieci i młodzieży tworzącej zespoły teatralne. Zasady uczestniczenia w Spotkaniach i warsztatach podaje załączony Regulamin 44. OPSL. Pozdrawiamy wszystkich zainteresowanych i zapraszamy na Spotkania w Puławach.

Z poważaniem: Wicedyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Lublinie Koordynator OPSL mgr Józef Obroślak

Do pobrania regulamin, karta zgłoszenia, karta obserwatora

Do pobrania regulamin konkursu na plakat, regulamin konkursu na lalkę, regulamin konkursu na spektakl

fot. Agnieszka Kozłowska

Wojewódzki Przegląd Teatrów Dziecięcych i Młodzieżowych – 2012

W terminie od 13 marca do 25 kwietnia 2012 r. odbędą się Powiatowe Przeglądy Teatrów Dziecięcych i Młodzieżowych Województwa Lubelskiego. W ramach tych przeglądów zostanie wytypowanych około 20 grup teatralnych, które będą uczestniczyły w Finale Najciekawszych Widowisk w Lublinie w dniach 8-9 maja 2012 r.

Wielu współczesnych filozofów, psychologów i pedagogów widzi konieczność przeobrażenia systemów pedagogicznych w ten sposób, aby na czoło wysunięto w nich kształcenie twórczej postawy wobec świata i jego coraz bardziej złożonych problemów. Tak bardzo ceniona do tej pory wiedza encyklopedyczna staje się coraz mniej przydatna i stopniowo zastępowana jest szeroko pojętym wykształceniem ogólnym, w którym duże znaczenie nadaje się umiejętności otwartego, koncepcyjnego myślenia. Umiejętność twórczego myślenia najprościej jest kształcić poprzez praktyczną działalność artystyczną. Taka forma kształcenia cieszy się zawsze zainteresowaniem we wszystkich grupach wiekowych dzieci i młodzieży. Jest wiele metod rozwijania twórczej inwencji artystycznej, ale kształcenie dramatyczno-teatralne jest zapewne najbardziej skuteczne ze względu na to, że formy ekspresji artystycznej mają charakter zbiorowy, a tworzywem artystycznym jest sam człowiek. Rozwój nowych poglądów na miejsce teatru w procesie wychowawczym stały się możliwe dzięki nurtowi tzw. Nowego Wychowania, którego początki wiążą się z nazwiskami J. J. Rousseau i J. H. Pestalozziego. Zwrócono się „do indywidualnych potrzeb dziecka”, a co za tym idzie, skierowano uwagę na różnorodne formy ekspresji, w których mogłaby się wyrażać naturalna aktywność dziecka. Za formy uprzywilejowane uznano różne zajęcia artystyczne: taniec, rysunek, śpiew, dramatyzację teatralną. W tym nurcie pojawia się refleksja pedagogiczna nad teatrem szkolnym, o którym Lech Komornicki w swojej książce pt. „Teatr szkolny” odrzucił zdecydowanie naśladownictwo teatru profesjonalnego i jego repertuaru. Teatr szkolny powinien posługiwać się własnymi środkami wyrazu i być w całości samodzielnym dziełem młodzieży. Nie powinien realizować tzw. wielkiego repertuaru, który przekracza siły wykonawców, przez co nie nadaje się do popularyzacji arcydzieł literatury. Właściwym repertuarem teatru szkolnego są drobne utwory liryczne, ballady, bajki, piosenki ludowe itp. Trudno nie zauważyć, że występuje tu zasadniczy przełom w traktowaniu teatru szkolnego. Punktem wyjścia nie jest już przedstawienie, które należy przygotować, ale pobudzanie psychicznego rozwoju dzieci i młodzieży. Dzieci i młodzież nie są w tym ujęciu „na usługach” sceny szkolnej, przeciwnie – zajęcia teatralne, nazywane tu grami dramatycznymi, służą rozwojowi osobowości stając się metodą wychowawczą. K. Braun w swoim znakomitym artykule Twórczość i naśladownictwo, relacjonując Harcerski Festiwal Kultury Młodzieży Szkolnej zorganizowany w Kielcach 1974 roku, jasno formułuje ów problem: „Wbrew pozorom – pisze – realizacja przez jakiś zespół amatorski sztuki Gorkiego, Szaniawskiego czy Kruczkowskiego nie jest, jak mówią zdezorientowani, „ambitna”. Jest niewychowawcza… A co byłoby naprawdę ambitne? Mówienie od siebie. Swoimi własnymi słowami, gestami, ruchem. A także przy pomocy słów, zdań, wierszy, zdarzeń, czerpanych z różnych utworów wybitnych pisarzy, niekoniecznie dramatów. Bo cele tworzenia amatora zawarte są w samym procesie pracy (…) Droga, ona go pasjonuje i pochłania (…) dostarcza przeżyć, doświadczeń, poszerza możliwości. Wtedy to jest twórczość”. Jako organizatorzy wierzymy, że Festiwal Najciekawszych Widowisk, który odbędzie się w Lublinie w dniach 8 i 9 maja 2012 r., będzie pełen walorów twórczych młodych artystów.

Henryk Kowalczyk

Karta zgłoszenia (do pobrania)

Regulamin (do pobrania)

Lista ośrodków (do pobrania)